راه حل خصوصی سازی برای مراقبتهای بهداشتی در منطقه خلیج فارس

مراقبتهای بهداشتی یکی از نگرانیهای رو به افزایش برای دولتهای شورای همکاری منطقه خلیج فارس(بحرین ، کویت ، عمان، قطر، عربستان سعودی ، ایالت متحده و امارات ) میباشد. آنها می خواهند که بخش خصوصی نقش فعال تری در تاسیس و تدارکات مالی آن داشته می باشد. وضعیت سیستم بهداشتی منطقه خلیج فارس ممکن است نسبت به 2 سال پیش پشرفت کرده باشد، اما ساکنین این مناطق همچنان از دسترسی و کیفیت وضعیت بهداشت بیمارستانها و کلینیک های دولتی ناراضی هستند.

ترجمه از :
پیرحسین کولیوند
« کارشناس مدیریت بیمارستانی و کارشناس ارشد مدیریت اجرایی MBA »
مدیر بیمارستان خاتم الانبیا ^(ص)

آژانس های دولتی اکثراً برای ایجاد تسهیلات بهداشتی دچار کمبود دانش مدیریتی هستند و انگیزه پول به تنهایی جذابیت کافی جهت جذب متخصصان را برای مداوای تعداد رو به افزایش افراد که مبتلا به بیماری هایی از قبلی سرطان و بیماری قلبی هستند را ندارند.

بیمارستان و کلینیک های دولتی همچینن از رشد سریع جمعیت و کهنسالی همانند افزایش بیماری هایی چون دیابت که همراه به توسعه کشور شایع شده است رنج می برند.

برای افزایش خدمات و بالا بردن استانداردهای بهداشتی بعضی از کشورهای عضو شورای همکاری خلیج موسسات عالی مشهور بین المللی را جهت ایجاد این تسهیلات در منطقه

تشویق می کنند، با این همه برای پاسخ گویی به نیاز آینده سرمایه گذاران بیشتری جهت مراکز مراقبتهای بهداشتی مورد نیاز هستند. تغییرات بزرگی در سایتهای دولت و قوانینی برای تضمین اینکه مراکز حقوقی می توانند بیماران و به دنبال آن موفقیت را جذب کنند نیاز است. مهمترین تغییرات این است که دولت می بایست مراکز بهداشتی خصوصی را همچون مراکز دولتی را تامین بودجه کند. برای بیشتر بخش های دولتهای شورای همکاری خلیج تصمیم دارد حداقل به سرمایه گذاران داخلی جهت حقوقی کردن بخش پزشکی یارانه پرداخت کنند. اما هزینه ها به سرعت افزایش می یابد. براساس تخمین هزینه های مراکز بهداشتی تا سال 2025 به رقمی بیش از 60 میلیون دلار می رسد این هزینه ها تا امروزبالای 12 بیلیون دلار می باشد. این دولتها تا کنون 75 درصد این هزینه ها را به دوش کشیده اند، اما همین دولتها با بیشترین سرمایه ها نیز ممکن است تا 20 سال آینده از پس این هزینه ها بر نیایند و از هم اکنون تصدیق می کنند که بزودی به بخش خصوصی برای تامین هزینه ها نیاز پیدا می کنند.

سرمایه گذاران و شرکتهای خصوصی بیمه علاقه مند به سرمایه گذاری بخش عظیمی از سرمایه خود در صنعت بیمه می باشند. سرمایه گذاران با سرمایه گذاری در کشورهای شورای همکاری منطقه و ایجاد رقابت می توانند چشم انداز روشنی برای خود در آینده متصور شوند.

برای این سرمایه گذاران دوره وجود دارد که عبارتند از وارد شدن در قرار دادهای دولتی و یا تاسیس مراکز تحصیلاتی.

مقاله در یک نگاه

دولتهایی ایالتها در شورای همکاری منطقه می خواهند بخش خصوصی نقش اساسی در و برای افزایش سرمایه گذاری بخش خصوصی دولتهای منطقه می بایست قوانین و سیاست های تغییر کلی دستگاه از سرمایه های عمومی تا تامین بود برای خدمات بخش.

برای تمرین موقعیت پیشرفتهای بایست تصمیم بگیرم به اینکه به امکانات دولتی بیپوندیم یا خود مراکز خاص مربوط به خود را تاسیس کنیم.

نیاز فوری به تغییرات

دولتهای منطقه در طول 25 سال گذشته در جهت علم پزشکی سرمایه گذاری های کلانی از قبیل ساخت بیمارستانها و زیر بناهای دیگرو ایجاد راه ها جدیدتر برای سرکوب بیماری های عفونی همچون مالاریا و سرخک که زمانی در منطقه بسیار شایع بود ایجاد گردند و اگر چه شرایط در هر یک از کشورها متفاوت است اما پیشرفت چشمگیری در کل منطقه بوجود امده است.

امید به زندگی از 5/60 سال در سال 1987 به 73 در سال 2004 افزایش یافت. در همین دوره زمانی مرگ و میر نوزادان نیز از عدد 69 به 18 در هر 100 نوزاد کاهش است. سیستم های مراقبتهای بهداشتی همچنان در حال تقلا هستند و دلیل اول ان این است که دولتها برای سازماندهی سرمایه گذاران مراکز بهداشتی مجهز نیستند و فشار زیادی برای قرار دادن اهدافی در جهت بهبود عملکرد کیفی در زمینه خدمات و اقتصادی احساس نمی کنند.

بررسی های مکنزی در میان بیش از ششصد مریض در کشورهای عضو همکاری نشان داده که بسیاری از افراد در نزدیکی منازل خود از مراکز خدماتی محروم می باشند. و دیگران مشکلاتی از قبیل زمان محدود ملاقات و زمان طولانی انتظار را باز گو می کنند.

این بررسی همچنان حاکی از این است که بیمارستانهای دولتی با تسهیلات نامناسب و بدون جذابیت و بسیار ناخوشایند می باشند و حداقل حقوق اولیه انسانی در ارتباط با آنها اجرا نمی شود انتظار می ورد مشکلات بیشتر در طول دو دهه اینده بوجود اید و جمعیت کشورهای منطقه به دو برابر و تعداد افراد 65 ساله و بالاتر بیش از هفت برابر افزایش خواهد یافت.

به علاوه تحقیقات ما نشان می دهد که تغییرات جمعیت شناختی و همچین انواع بیماریهای خطرناک باعث می شود که نیاز به درمان، معالجه و مراقب های بهداشتی شدیداً افزایش می یابد. (پیش بینی نیاز تا سال 2025/ 1 در نمودار صفحه بعد ببینید.

در اسل 200 دولتهای شورای همکاری منطقه حدود 9 بیلیون دلار را برای مراقبتهای بهداشت عمومی تامین بودجه افزاید که این خدمات را خارج از کشورهای منطقه دریافت کرده اند هزینه نموده برای اطمینان دریافت انچه را که بخاطرش پرداخت می کند قبلاً از بخش خصوصی درخواست کرده اند که خدمات را در سطح بهتر و بیشتری ادامه دهند. بخش خصوصی مبلی کمتر از 25 درصد هزینه انجام شده جهت بهداشت عمومی را از دولتهای عضو شورا دریافت می کنند دلیل اصلی اینست که از انجائیکه که خدمات عمومی آزاد است. بیماران خود مجبور به پرداخت هزینه درمان خصوصی می باشند. از انجایی که دولتها هیچ تامین بودجه و یا کمک هزینه ای جهت تسهیلات خصوصی ارایه نمی کنند، بیمارن کمتر و درامد کمتری از آنچه که در شرایط متفاوت می بود حاصل می گردد. در یکی از کشورهای خلیج عملکرد بیمارستانهای خصوصی در مقایسه با عملکر بیمارستانهای دولتی 10 تا 40 درصد می باشد نظر به اینکه بیماران فقط جهت تشخیص بیماری به مراکز خصوصی می روند ولی درمان خود را به بیمارستانهای دولتی واگذار می کنند.

بعضی از دولتها عمدتا با شرکت دادن بخش خصوصی در سامان دادن به تسهیلات دولتی و تامین بودجه آنها دردرمان بیماران مورد حمایت خود به موفقیت انها کمک کرده اند در طول 3 سال گذشته برای مثال چکهای سخاوتمندانه شوق و ضمانت تعداید از بمیارن دولتی بودند که به بیمارستان هابنی سطح بین المللی سطح بالا مثل جان هابکینر و کلینیک کلواند معرفی شده بود. تا آنها را به سامان دهی ویا باز کردن تسهیلات جدید تشویق کنند. امید دولتها به این بازگردان بزرگ و ارک دار است تا که با ایجاد رقابت سطح استاندارد درمانی منطقه را بالا ببرید عموماً دولتها سعی می کند این بیمارستانها عالی را جهت به دسترگی امور سامان دهی تسهیلات عمویم و یاز باز کردن مغازه های در منطه برا مبادلی پولی که شامل پرداخت بیمار که مورد حمایت دولت قرار میگیرد متقاعد کنند.

در حقیقت این دولتها به سرمایه گداری بیشتری در بخش مراقبتهای بهداشتی نیاز دارند و نمی توانند با گستردن فرش قرمز مشکل خود را حل کنند.

افزایش نیاز تا سال 2025

از آنجا که نیاز به مراقبت های بهداشتی در کشورهای عضو شورای همکاری منطقه اشکارا رو به افزایش است. میزان افزایش که ان را ایجاد می کند موضوع بحث می باشد. برای روشن کردن بحث ما بر یک مدل نمونه از نیاز جهت پوشش مراقبت های بهداشتی هر یک از 6 کشور عضو متمرکز شدیم. از طرف دیگر20 متخصص و پنج میان سال در طی 20 سال اینده مدل پروژه ما افزایش شدید دره زمینه های مراقبت های بهداشتی و درمان تعداد بیمارانی بستری و بیمارانی سرپایی و تعداد نسخه های بیمارستانی مورد نیاز جهت هماهنگی با این افزایش. مدل پنج نیروی پشتیبان جهت افزایش نیاز را به حساب می اورد که عبارتست از افزایش جمعیت شرح حال جمعیت شناسی. توسعه و عوامل خطر زا الگوهای درمانی تورم پزشکی.

نیاز به درمان ما تخمین زده ایم که در طول 20 سال اینده نیاز به درمان در کشورهای عضو حدود 240 درصد افزایش پیدا خوهد کرد، علی الخصوص ما انتظار داریم این رشد نیاز نتیجه افزایش شدید بیماری های مربوط به بیماری های وابسته به قلب و رگها و دیابت و دیگر بیماری ها باشد.

نمودار

افزایش شدید

پروژه افزایش نیاز به مراقبت های پزشکی تا 2025 در کشورهای عضو شورای همکاری منطقه 10 یک درصد افزایش طی سال 2001 برای کویت، عربستان سعودی و ایالت متحده عربی طی سال2002 برای بحرین، عمان، قطر.

بیماریهای قلبی و رگی

دیابت (مرض قند)

بیماری اندام حسی ( بخصوص چشم)

بیماری های ماهیچه ای استخوانی

سرطان

دیگر اسی ها

بیماری های مربوط به دستگاه های تناسلی

اختلالات روحی

بیماری گوارش

بیماری های پوستی سوء تغذیه

اختلالات سیستم عصبی مرکزی

جراحتهای حاصل از تصادفات جاده ای

بیماری های لثه و دندان

بیماری های تنفسی غیر عفونی

بیماری های عفونی

بیماری های شغلی

شرایط مادر زادی

اختلالات هورمونی

ناهنجاری هایی مادر زادی

نیاز برای تخت بیمارستان تا سال 2025 نیاز به تخت بیمارستان بیش از 2 برابرخواهد شد و منطقه تقریباً نیاز به 162000 تخت خواهد داشت. که انتظارمی رود درصد بیشتریا از این نیاز مربوط به عربستان سعودی وامارات متحده عربی باشد.

هزینه ها

مجموع هزینه های انجام شده جهت مراقبت های پزشکی در کشورهای منطقه تا سال 2025 از مبلغ 12 میلیون دلار تا 650 میلیون دلار افزایش خواهد داشت بویژه هزینه های درمان بیماری های قلبی و رگی، که امروزه حدود 12 درصد از هزینه ها را به خود اختصاص داده حدود 2 برابر خواهد شد و تمایز نرخ هزینه های مراقبت های بهداشتی برای هر فرد (نمودار c) تقریباً دو برابر رشد خواهد داشت و سختی های خیلی بیشتری مورد نیاز می باشد.

گارانتی کردن تعداد بیماران برای هر کدام از سرمایه گذاران خصوصی عمدتاً غیر ممکن می باشد زیرا چنین برنامه ریزی هایی هزینه های زیادی در بر دارد.

از آنجایی که بیشتر سرمایه گذاران خصوصی برای جذب بیماران با تسهیلات دولتی رقابت می کند دولتها باید سیستمی را ایجاد کنند که در ان همه سرمایه گذاران خصوصی دولتی خواسته های خود را مطرح کرده و به میزان مساوی جهت خدمات ارایه شده تامین هزینه کند. برای رسیدن به این هدف اولین قدم حیاتی دولتها، دور شدن از عملکرد کنونی که نوشتن چکهای با مبلغ زیاد برای تسهیلات مراقبت بهداشتی است. که ابن عملکرد باید بدون توجه به تعداد بیماران درمان شده و حجم خدمات ارایه شده باشد.

اکثر دولتها تصدیق می کنند که چنین سیاست نسنجیده ای نیازها را تغییر داده ولی با این وجود کمی از انها به اجرا درآمده است. یک توسعه مثبت یعنی در تمام کشورهای منطقه و نه یکی از انها تصویب قانون جدید برای کارفرمایان کمی باشد که انها را ملزم به خرید بسته های سودمند بهداشتی برای کارگران ترک وطن کرده می کنند. کارگرانی که تحت پوشش این طرح قرار می گیرند می توانند انتخاب کنند که مداوای آنها در بیمارستان دولتی و یا خصوصی انجام گیرد. سیستمی که دارای این امتیاز است به سرمایه گذاران خصوصی اطمینان می دهد که طبق ان دولت هزینه های آنها را تامین می کند. دولت برای اینکه بتواند تامین هزینه ها را به طور مناسب انجام دهد می بایست از تمام سرمایه گذاران دولتی و خصوصی بخواهد که جمع شوند و اطلاعات دقیق در مورد خدمات و هزینه ها ارایه دهند ولی به علت کمبود کنونی اطلاعات قوی در مورد هزینه ها: تصمیم ها مراقبتهای بهداشتی دولتی می بایست تلاشهای بلند مدتی را اغاز کنند تا به راه حل روشن و واضحی دست یابند. دولتها همچنین نیاز دارند که مبالغ عمده ای در سیستم های iT سرمایه گذاری کنند تا بتوان اطلاعات هزینه های مربوطه را جمع آوری کنند و انها را در جهت تصمیم ها و یا تعیین بودجه سرمایه گذاران دولتی و عمومی به کار گیرند.

ایجاد و درک فرصتها برای سرمایه گذاران خصوصی

هنگامی که دولتها سیستم های تعیین بودجه خود را اصلاح کنند. سرمایه گذاران مراقبتهای بهداشتی فرصتهای بیشتری برای رشد دارند، اما اصلاحات دیگر که محیط های تجاری را برای شرکتهای خصوصی جذاب تر می کنند نیز مهم و حیاتی هستند. سرمایه گذاران مراقبتهای پزشکی بهداشتی جهانی که به منطقه خلیج وارد می شوند تصمیم های استراتژیک مهمی در دست اقدام دارند. ایا انها می بایست تسهیلات بهداشت عمومی را ایجاد کنند و یا ابری مال بر متخصصان و رقبات در بازار آزاد تمرکز کنند.

ایجاد محیطهای جاری دوستانه

یکی از اهداف اصلی مصالح قوانین حذف کردن و از بین بردن سرمایه گذارن کم کیفیت و حمایت از بیماران است. برای شروع دولتها می بایست شرایط دادن پرولنه را ارتقاء بخشند. استانداردهای متخصصین پزشکی و تسهیلات مراقبتهای بهداشتی را به وارداتی و چه خصوصی را بازنگری کنند. تقویت کردن این استانداردها اصلاح قاطعانه آن در میان مراکز بهداشتی باعث ایجاد اعتماد بکارن کیفیت مراکز بهداشتی بدون نتیجه به سرمایه گذاران انها می شود.

سرمایه گذاران سلامت جهانی با ورود به منطقه خلیج می بایست تصمیم بگیرند که مرکز تسهیلاتی عمومی احداث کنند و یا بر متخصصین و رقابت در بازار آزاد تمرکز کنند.

در کفار قوانین دولتها می بایست راه تبعیت و پیگیری های قرار داد با سرمایه گذاران خصوصی را بهبود بخشد. بسیاری از شرکتهای خصوصی در تلاش خود برای تصدی مدیریت تسهیلات عمومی بی تحرک و خنثی هستند تلاش و فعالیت کمی در این زمینه دراند، زیرا آژانس های دولتی دچار کمبود مهارتهای مدیریتی هستند واطلاعا ت می بایست در سازمانها توزیع شوند. دولتها مرتباً هزینه ها را پرداخت می کنند ولی خیلی از سرمایه گذاران با سواله هایی درباره تخمین هزینه خدمات یک بیمار دارند که به ندرت پاسخ می دهند. دولتها که اکثراً هدف تلاش برای استفاده از نیروهای بیگانه را تعریف نکرده اند اطلاعات مورد نیاز در دسترس نمی باشد. سوالهای بدون پاسخ ناکافی زیادی در میان سرمایه گذاران مراقبت های بهداشتی جهانی را ایجاد نکرده و قرار دادهای کمی امضا شده است. دولتها عضو شورای همکاری منطقه برای پیدا کردن پاسخی به این سوالات ریز کوشش زیادی می کنند تا زمانی که طرح های جدید تعیین هزینه و اطلاعات واضح در مورد سیستم بدست بیاید و انها می توانند خود تغیراتی را در جهت جذب شرکتهای خصوصی مراقبتهای بهداشتی ایجاد کنند البته با استراتژی های آشکار دولتها باید دقیقاً بدانند که از شریک خود چه می خواهند و یک دستورالعمل آشکار در زمان مشخص تدوین کند. و افراد کاروان اطلاعاتی در اختیار داشته باشد تا قادر به پاسخ گوی باشند.

سرمایه گذاران می بایست محل رقابت خود را انتخاب کنند.

جهت سازماندهی کردن مراقبتهای بهداشتی دولتهای عضو شورا می بایست در کوتاه ترین زمان دانش مدیریت لازم را کسب کنند. اگر شرکتهای خصوصی صبر لازم برای حرکت با جریان برنامه ریزی شده را داشتند خیلی ها با مدیریتی سازماندهی بیمارستانهای دولتی و تسهیلات مراقبتهای اولیه همچنین ازمایشگاه ها و داروخانه ها در منطقه خلیج به ورنق رسیده بودند.

این شرکتهای خصوصی اغلب می تواند درامد زیادی از طریق اجرای اهداف برای بازده درمانگاهی و مراقبت ای بهداشتی داشته باشند.

در کلینیک از کشورهای عور دولت قرار داد خود را با بخش خصوصی دعوت می شود تا با ارایه پیشنهدهایی که با کمترین هزینه و حفظ استانداردهایی مشخص کیفی و خدمات می تواند این کار را انجام دهند. یکی دیگر از دولتها در حال حاضر در حال قبول پیشنهاد برای سازماندهی و مدیریتی بیمارستانهای درجه 2 می باشد این قرار داد به شرکت برنده آزدی عمل کامل و همچنین مسئولیت کامل اجرایی میدهد و همچنین بودجه که تنها 90 درصد بیمارستانها از دولت بودجه می گیرند با محدودیت های مشابه سرمایه گذاران خود و کمی بیمارستانهای دولتی را در شهر پخش تر و با کفایت تر از دولت سازماندهی می کنند.

برای سرمایه گذارانی که می خواهند روی پای خودشان حرکت کنند. اکثریت بیماران بدون دریافت خدمات از قبیل انهایی که نیاز به خدمات توانبخشی و یا مراقبتهای سالمندی دارند پر منفعت ترین هستند. تحقیقات و مطالعات نشان می دهد. که فیزیوتراپی و یا، دیالیزکلیویی توانبخشی حاد، مراقبتهای سالمندی مراقتبهای در منزل، درمان بهمراه هی شغلی (پیشه) و یا گفتار درمانی میحطهایی هستند که سرمایه گذارای نسبتاً کم است و بازگشت سرمایه بالقوه به سرمایه گذارن خصوصی به ندرت صورت می گیرد. ما همچنین متوجه شده ایم که کمبود خدمات جهت بیماران غده شناسی و ای قلب شناسی میتواند فرصتهای قابل ملاحظه ای را برای سرمایه گذاری مراقتبهای بهداشتی که می خواهند سرمایه گذاری بزرگی که نیاز به تجهزات پیشرفته دارد ایجاد کنند. سرمایه گذاران مراقبتهای بهداشتی دولتی و یا خصوصی چه با دولت قرار داد به باشند و چه تسهیلات را خود تاسیس کرده باشند می بایست با کمبود پرسنل کلینیک نزدیک به 80 درصد متخصصین پزشکی در منطقه مهاجر هستند ونرخ گردش پولی بالایی دارند، بیشتر این مهاجران بخصوص انهایی که از هند و از فیلیپین می آیند، خیلج را به عنوان یک پله برای شغل های پر درآمد در غرب می دانند.

و پرسنل کمکی که از غرب آمده اند خلیج را فرصت مناسبی را برای پس انداز پول می بینند (شاید برای پرداخت بدهی شان به مدارس پزشکی ) و بعد به خانه بر می گردند.

بهترین راه برای کاهش حقوق های این پرسنل به خدمت گرفتن بیشتر افراد بومی هستند اما انجام این امر مشکلات بسیاری برای دولتهای منطقه دارد. بویژه در پرستاری، زیرا افراد بومی آن را حرفه ای پست میداند به علاوه بیماران معمولاً به پرسنل آموزش دیده و مجرب تمایل دارند و اگر چه بسیار کمیاب هستند اما با تحمیل بیشتر بومی ها و در مراکز تحصیلی غربی همچون دانشکده سلطنتی جراحان ایرلند در (بحرین) و دانشگاه پزشکی وسیل کونل در (قطر) اطمینان عمومی به دکتران و پرستاران بومی رو به افزایش می باشد سرمایه گذاران داخلی می توانند به یکدیگر کمک کنند تا پرستاری و دیگر حرفه های پزشکی برای دانش آموزان جذاب تر باشد و این امر، ایجاد حرفه و حقوق و مزایا برای کسانی که در منطقه امی مانند امکان پذیر است. حقوق های بهتر، سرمایه گذاری عمده در آموزش حرفه ای توسعته (از قبیل اموزش پرسنل) و شغل های تحفیر پذیر فراهم می شود و با شرکت بیشتر بخش خصوصی در سیستم مراقبتهای بهداشتی به جذب ساکنین منطقه کشورهای عضو شورا را کمک کنند.

تحفیر سرمایه مراقبت های پزکشی

همانطور که دولتها سیستم جدید مراقبتهای پزشکی را ایجاد می کنند، ممکن است تحفیرات شدیدی در بیمه، شرایط بیمه و شرایط گزینش برای کارکنان بومی و خارجی ایجاد کنند. در طی 5 تا 10 سال اینده این دولتها بسته های پر منفعت بهداشتی طراحی می کنند و به صورت رایگان به مدرم عرضه می دارند. در بیشتر کشورهای عضو شورا، این قانون اکنون به کمپانیهای نیاز دارد تا مراقبتها اولهی بهداشتی (شامل بیمه، را برای کارکنان خارجی که حدود 40 تا 80 درصد جمعیت منطقه را تشکیل می دهند (بستگی به کشور دارد) ارائه دهد. تا چندی پیش مهاجران تقریباً از دسترسی مجانی به مراکز بهداشتی استفاده می کردند که حدود 20- درصد هزینه ها را در بر می گیرد. زیرا این مهاجران درآمد نسبتاً کمی دارند. دولتها به سختی سعی در مهار کردن هزینه ها دراد تا بتوانند پرداخت بیمه سلامتی را بار انان قابل پرداخت کند. رقابت بیمه گذارن برای تقسمی بازار باعث هدر رفتن پول در اغاز کار این بسته های پر منفعت در این بخشها می شود. اگر بیمه گذاران خصوصی حق انحصاری این بسته ها سودمند در کشورهای مشخص منطقه را نداشته باشد انگاه بازدهی به حد نصاب کامل نخواهد رسید.

برای ساکنین و مهاجران متمکن، اصلاح بیمه و شرایط گزینش باعث ایجاد فرصتها بهترین برای بیمه گذاران پزشک بین المللی می شود. برای مثال ما انتظار داریم برای رونق بخشیدن بازار بیمه و خدمات به مردم بومی و مهاجران که می خواهند از بسته های اولیه ای که از ان محروم مانده اند استفاده و تحت پوشش خدمات درمانی قرار گیرند، خدمات درمانی ارائه دهند. سیاستهای حق بیمه برای مراقبت از دندانها یا جراحی اختیاری پلاستیک یا برای پوشو بیمه خدمات به سبک هتلها (لوکس9 همیشه مورد توجه افراد سمتمکن می باشد. ما تخمین زده ایم که ایجاد این بسته ها و فروش پر سود می تواند 4 تا 5 درصد جمعیت منطقه را شامل شود. فرصتهای اینده ممکن است به دلیل کم تجربگی و دانش اندک در ساخت و توزیع تجارت بیمه های پیچیده سلامتی باشد برای انجام این فرایند و اثبات طرح نیاز به بیمه گرهای دولتی دارند تا به سرمایه گذاران اموزش دهند که طرح ها را به نتیجه برسانند و تامین هزینه کنند دولتها دو انتخاب دارند تا زمانی که بتوانند مهارتهای لازم را بطور موثر به تجار بومی منتقل کند انها می توانند با شرکتهای بیمه سلامتی شریک شوند و یا منافع موقت خارجی به کار گیرند همچون کمپانی های بین المللی که متخصص در سامان دادن به این نیازها می باشد. در خلیج مردم کمی تجربه و یا مهارت در بهداشت عمومی وسود اقتصادی دارند. برای دولتها و شرکتهای بیمه بزرگترین چالش صلاحیت دار کردن متخصصین است سکه تجارت پیچیده بیمه سلامتی را در منطقه ایجاد نماید. برای رسیدن به بهترین موقعیت رقابتی بیمه گران و شرکتهای که در سازماندهی این نیازها متخصصین می باشند می بایست با شبکه سرمایه گذاری همکاری نموده و تلاش نمایند به وسیله تقسیم درآمد با کشورها در چند کشور عضو شورا فعالیت نمایند. آنها نیاز دارند که سرمایه گذاری خود را توجیه و استعدادهای کمیاب را جایگزین کنند. با اوردن افراد با سابقه وپر تجربه وبه منطقه و تعهد گرفتن از انها برای اموزش و انتقال دانش به افراد بومی سرمایه گذاران می توانند خود را تبدیل به گزینه های برای شرکتها و یا دولتها تبدیل نمایند. برای بسیاری از پرداخت کننده ها کی پیشنهاد برنده و یا پیشنهاد یک تیم با تجربه فرصتی برای هدایت اکثریت فعالیتهای مورد نیاز سازماندهی است استفاده از بومیان در سایه مهاجران دولتها را ممکن می سازد که تجارت را خودشان سازماندهی کنند در این نقطه اگر چه بومی ها می توانند مدیریت را در دست بگیرند اما بیمه گران بین المللی می توانند سازمان دهنده نیاز تجاری خارج از کشور باشند. این هماهنگی ممکن است بسیار سود زا باشد. دولتهای منطقه اغلب پول زیادی برای استخدام بیمه گرها می دهند تا بو میان را آموزش دهند. سرمایه گذاران و بیمه گرهای خصوصی در منطقه تنها هنگامی موفق خواهد بود که دولت سیاست و قوانین مناسب اتخاذ کند. اگر چه چالش هایی که دولتها با آنها رو به رو هستند به سرعت در حال تغییرمی باشد بیشتر کشورهای منطقه به نظر می رسد که آماده افزایش موقعیت ها هستند. آنها قبلاً نقش بخش خصوصی را در مراقتب های بهداشتی افزایش داده اند و سرانجام این بهترین خدمت به مردمشان می باشد.

• - تشخیص تومور های بدخیم مغزی با آزمایش خون
• - درمان یک مبتلا به ایدز و سرطان با کمک سلول بنیادی
• - روبات های جراح ، تهدید یا فرصت ؟
• - تولید سلول های بنیادی پلوری پوتنت از بافت بیضه
• - ارتقاء کیفیت در تولید دارو

• - دانش سلامت ؛ مهارت ضروري قرن بيست و يكم
• - نور و سرطان
• - بیمه درمانی سالمندان در جوامع شهری و روستایی آمریکا