از همين رو گاهي ممكن است زماني كه براي توجيه كوچولوي خود به كار مي بريد تا غذا بخورد، بسيار بيشتر از زماني باشد كه در آشپزخانه بسر مي بريد.تحقيقات جديد حاكي از آن است كه گرايش كودكان به بهانه گيري در غذا خوردن مي تواند تا حد زيادي ارثي باشد.بدين ترتيب اگر شما يا همسرتان در دوران كودكي بهانه گير بوده ايد احتمال اينكه كودكتان نيز همين گونه باشد خيلي زياد است.

محققان با بررسي عادتهاي غذايي 5390 دوقولوي 8 تا 11 ساله دريافتند كه 78 درصد اين كودكان مبتلا به نئوفوبياي غذايي (ترس از امتحان غذاي جديد) بودند پيشينه ارثي داشته و 22 درصد آنها مرتبط با عوامل محيطي بودند.

گاهي خوردن يا نخوردن غذا در كودكان در سنين مختلف بدين معناست كه آنها مي خواهند نشان دهند بزرگ شده اند، در انتخاب غذا استقلال ايده دارند، مي توانند هر چه را كه دوست دارند بخورند و از خوردن هر آنچه كه دوست ندارند امتناع كنند.

به طور كلي بهانه گيري كودكان در غذاخوردن امري طبيعي بوده و در دوران خردسالي شديدتر است به طوري كه آنها دوست دارند غذاهاي خاصي را بخورند و از خوردن غذاهاي ديگر خودداري مي كنند.

مطمئناً شما نيز گهگاهي كه كودكتان از خوردن نخود فرنگي يا گوشت پخته امتناع مي كند و ظرف غذا را با خشونت روي فرش واژگون مي كند، بسيار عصباني مي شويد. اما نبايد اجازه دهيد ذائقه ايرادگير او به رفتارهاي بهانه جويانه خود ادامه دهد. در اين خصوص مي توانيد با به كارگيري چند راهكار كه در زير ارائه خواهد شد، حساسيت او را نسبت به غذاهايي كه دوست ندارد كاهش دهيد.

· برنامه غذايي مناسبي تنظيم كرده و آن را روي در يخچال بچسبانيد و در معرض ديد همه اعضاي خانواده قرار دهيد. كودكان در حال رشد روزانه معمولاً به سه وعده غذايي و دو يا سه ميان وعده مغذي نياز دارند.

· در خريد مواد غذايي دقت كنيد كه موادي مغذي و مفيد باشند. سعي كنيد مواد غذايي را در آشپزخانه نگهداري كنيد كه واقعاً قصد درست كردن آنها را داريد نه غذاهايي كه سال به سال هم به سراغ آنها نمي رويد.

· از خريد هرگونه مواد غذايي كه تصور مي شود براي سلامتي مضر است خودداري كنيد. البته خريد و مصرف آن را به طور كامل ممنوع نكنيد، چون با حذف غذاهاي خاصي از برنامه غذايي ممكن است كوچولوها تمايل بيشتري براي خوردن آنها پيدا كنند. بنابراين بد نيست گاهي هم به آنها اجازه دهيد مواد غذايي مختلف را امتحان كنند.

· براي كوچولوهاي بهانه گير هرگز غذاي جداگانه نپزيد. در اين مواقع براي همه اعضاي خانواده غذاي يك جور بپزيد، البته مي توانيد غذاي سبكي را كه مورد علاقه كوچولوهاي خانواده نيز هست در كنار غذاي اصلي سر سفره حاضر كنيد.

· فضا را به گونه اي جلوه دهيد كه آنها نيز احساس كنند حق انتخاب دارند. به اين معنا كه به آنها اجازه دهيد فقط غذاي ميان وعده مورد علاقه شان را بخورند نه غذاي ديگر، بلكه بدين معنا كه انتخابهاي سالم در اختيارشان بگذاريد و اجازه دهيد خودشان تصميم بگيرند از غذاهاي سالم آماده شده كدام را و به چه مقداري براي خود بردارند.

· از آنها انتظار نداشته باشيد غذاي بشقابشان را تا ته بخورند. بگذاريد خودشان به پيامهاي دروني شان پي ببرند، اينكه كي گرسنه و كي سير مي شوند.

· آنها را به خوردن حداقل يك لقمه در هر وعده غذايي تشويق كنيد. البته حواستان باشد زياد با او بر سر تعداد لقمه ها بحث نكنيد و از كيك يا دسر به عنوان پاداش خوردن غذا استفاده نكنيد. زيرا اگر به او بگوييد: «اگر غذايت را خوب بخوري، بهت شيريني يا بيسكويت جايزه مي دم» با اين كار فقط باعث شده ايد او غذا را براي رسيدن به شيريني يا بيسكويت بخورد نه به خاطر طعم و مزه آن- به علاوه اين امر باعث تنش در زمان صرف غذا و آغاز يك مجادله شديد بين شما و او مي شود.

· سمج باشيد. ممكن است مدتي طول بكشد تا كوچولوي بهانه گير شما طعمها و مزه هاي جديد را نپذيرد از همين رو بايد در اين كار كمي سماجت به خرج دهيد. حتي شايد در برخي موارد مجبور باشيد غذايي را بيش از 15 بار آماده كنيد تا او يك بار هم كه شده آن را امتحان كند.

· كودكان را نيز در امر آشپزي شريك كنيد. سعي كنيد به دنبال تهيه غذاهايي باشيد كه آنها مواد اوليه آن را دوست دارند. همچنين از آنها بخواهيد شما را در امر خريد، آشپزي و آماده سازي غذا ياري كنند.

· در مقابل تقاضاي آنها براي نوشيدن نوشابه و ساير نوشيدنيهاي مشابه بگوييد «نه». براي هر كودك در حال رشد (سنين پيش دبستاني) روزانه معمولاً 100 تا 150 گرم آب ميوه كافي است نه بيشتر. البته آب و شير تنها نوشيدنيهايي هستند كه كوچولوها براي رشد مناسب واقعاً به آنها نياز دارند. با اين وجود، از آماده كردن هرگونه نوشيدني قبل از غذا به طور جدي بپرهيزيد چون اين كار سبب كور شدن اشتهاي آنها مي شود.

· - لقمه هاي كوچكتر برداريد، زيرا به هضم بهتر غذا كمك مي كند. علاوه بر اين لقمه هاي بزرگتر ممكن است باعث تشويق آنها به زياده خوري شود.

· - از تأثيرگذاري مثبت همسن و سالان غافل نشويد. غذا خوردن در كنار همسن و سالان در اين مورد مي تواند بسيار مثمرثمر باشد. بنابراين فرصتهايي را برايشان فراهم كنيد تا بتوانند غذا را در كنار دوستانشان در خانه، زمين بازي، مدرسه و ... صرف كنند.

· - خود نيز براي آنها الگو باشيد. هنگام صرف غذا همه اعضاي خانواده را دور سفره جمع كنيد و با هم غذا بخوريد. با اين كار به آنها نشان مي دهيد كه از غذا خوردن در كنار يكديگر لذت مي بريد و از آنها نيز انتظار داريد غذايشان را بدون بهانه گيري بخورند.

اگر پس از به كارگيري اين راه حلها باز هم كودكتان به بهانه تراشيهاي خود ادامه داد و غذا نخورد زياد نگران نباشيد. كافي است برنامه غذايي ديگري تنظيم كنيد و انتخابهاي مغذي ديگري را در آن بگنجانيد. با اين حال اگر او همچنان به رفتار خود ادامه داد و از خوردن امتناع كرد و شما نيز نگران نرسيدن كالري و مواد غذايي كافي به بدن او هستيد مي توانيد با يك پزشك مشورت كنيد.

خوشبختانه، اگر چه بسياري از اين كوچولوهاي دوست داشتني در غذاخوردن نق نقو هستند ولي با گذشت زمان و كمي صبر همه چيز درست خواهد شد، مطمئن باشيد.

• - آثار مثبت مهدکودک ها در آرامش روانی کودکان
• - کودکان چاق در معرض بیماری تیرویید
• - كمبود روي و اختلال در بلوغ
• - 20 نکته درباره دستشويي رفتن کودکان
• - رویش دندان کودک ، موجب اسهال نمی شود

• - بد غذايي در كودك نوپا
• - تغذيه سالم در مدرسه
• - کیف و کفش دانش آموزی
• - خطر کیف های نامناسب برای دانش آموزان
• - لکنت زبان در کودکان