بهترين زمان براي باردار شدن بين بيست تا سي سالگي است. در اين زمان بدن بيشتر از هر زمان ديگري انرژي و آمادگي لازم براي بارداري را دارد. البته بارداري در هر سني مزايا و سختي هاي خاص خود را دارد اما بين بيست تا سي سالگي بدن از نظر آمادگي باروري در بهترين و مناسبترين وضعيت قرار دارد.

محققان تحقيقات زيادي در مورد زمان هاي متفاوت بارداري انجام داده اند و نتيجه اينكه بالاترين نقطه و اوج توانايي باروري در زنان در 24 سالگي است.

تمامي خانم ها در هنگام تولد بالاترين ميزان تخمك ها را جهت باروري دارند. يعني در حدود يك ميليون تخمك. اما وقتي به سن بلوغ مي رسند اين ميزان به حدود 300 هزار عدد مي رسد و مسئله اينجاست كه از اين تعداد فقط در حدود 300 تخمك در دوره فعاليت تخمدانها آزاد مي شود و امكان باروري مي يابد.

هم چنان كه سن افزايش مي يابد تخمدانها هم پيرتر مي شوند و تخمكها آمادگي كمتري براي باروري خواهند داشت. به همين دليل است كه امكان بروز مشكلات و اختلالات كروموزومي و ناهنجاري هاي ژنتيكي مانند سندروم داون در سنين پايين تر به مراتب كمتر از سنين بالا مي باشد.

در عين حال احتمال بروز سقط جنين نيز در سنين بالا بيشتر است. اين احتمال در زناني كه بين 20 تا 24 سال سن دارند احتمال سقط جنين 10 درصد است در حالي كه اين رقم در زنان 35 تا 39 ساله 18 درصد و زنان 40 تا 44 ساله به 34 درصد مي رسد.

در عين حال در دهه بيست سالگي احتمال ابتلا به انواع مشكلات رحم و اندومتر به مراتب كمتر است و بيماري هاي مقاربتي نيز در اين سنين كمتر ايجاد مي شود.

از طرف ديگر در دهه بيست سالگي بدن از نظر فيزيكي سالم تر است و فرد مبتلا به بيماري ها و ناراحتي هاي گوناگون نمي باشد. از اين رو احتمال زايمان زودتر از موعد و تولد نوزاد نارس در سن كمتر از 36 سال پايين مي باشد.

لازم به ذكر است كه بررسي ها نشان داده اينكه شما در اوايل دهه بيست سالگي اقدام به بارداري نماييد يا در اواخر آن تغيير چنداني نمي كند و تفاوت باروري در اين محدوده سني ناچيز و قابل چشم پوشي است.
در ضمن نكته قابل ملاحظه اين است كه فقط بارداري مهم نيست و پس از زايمان مراقبت هاي مربوط به نوزاد و اينكه مادر بتواند با بيداريهاي كودك بيدار بماند و با خوابيدنهاي او استراحت نمايد در دهه بيست سالگي راحت تر است و پس از آن از نظر بدني و فيزيكي فشار بيشتري را متحمل مي شود.

به عقيده بسياري از متخصصان سن 25سالگي بهترين سن براي فرزند اول است. زيرا هم مادر سن مناسبي دارد و هم اينكه در بازيها و مراحل گوناگون رشدي كودك بهتر مي تواند در كنارش باشد.

علاوه بر وضعيت جسمي افراد در دهه بيست سالگي از نظر ذهني و عاطفي نيز انعطاف پذيري بيشتري دارند و ظرفيت بيشتري براي تحمل و پذيرش مسئوليت ها و تعهدات مربوط به فرزندان دارند.

از طرف ديگر مادر شدن در اين دهه امكان تحصيل و آموزش ديدن را به شما مي دهد. مي توانيد در اين زمان فرزنددار شويد و سپس دوباره به جامعه و پرداختن به شغل و كارهاي مورد علاقه برگرديد. در صورتي كه در سنين بالاتر اگر كار و حرفه خود را به جهت مسئوليتهاي مادري رها كنيد جذب دوباره بازار كار به مراتب سخت تر خواهد بود.

به همين دليل از نظر بسياري از مشاوران اقتصادي بارداري در اين برهه از نظر مالي و اقتصادي نيز لطمه خاصي به خانواده نمي زند.

يعني مادراني كه در سنين بالاتر اقدام به بچه دار شدن مي كنند فرصتهاي بسياري را از نظر موفقيتهاي اجتماعي و شغلي از دست مي دهند.

اما از طرف مقابل فرزند داشتن در سنين كم نيز به دليل تجربه كم والدين سختي هايي دارد و والدين به دليل توجه زياد به فرزند ممكن است از توجه كافي به يكديگر غافل شوند. اين امر در بسياري موارد در مادران جوان منجر به افسردگي هاي پس از زايمان مي شود و در پدران جوان نيز ناراحتي هاي ناشي از كمبود توجه همسرشان مشكل ساز است.

در بسياري از موارد كه ازدواجها در سنين پايين انجام مي گيرد و زوجين خيلي زود تصميم به بچه دارشدن مي گيرند مشكلات زيادي به دليل عدم آمادگي ها و تفاهمات لازم جهت پذيرش مسئوليتهاي جديد ايجاد مي شود.

بررسي ها نشان داده فرزندان زناني كه در سنين بين 15 تا 24 متولد شده اند از نظر رفتاري مشكلات بيشتري دارند و آن هم بيشتر به دليل فقدان مهارتهاي تربيتي لازم در مادران خيلي جوان است.

ارزيابي وضعيت والديني كه در دهه 30-20 و 40 خود فرزنددار شده اند نشانگر ويژگيهاي رفتاري و تربيتي متفاوت در اين فرزندان است.

لازم به ذكر است كه شما در هر سيكل عادت ماهيانه فقط تا 25 درصد شانس بارداري خواهيد داشت و بدين ترتيب يعني در اوايل دهه بيست سالگي در سال در حدود98 درصد و در اواخر اين دوران در حدود 84درصد شانس براي بارداري خواهيد داشت.

در اين دهه فقط 7درصد از خانم ها دچار ناباروري مي شوند و 6 درصد نهايتا بچه دار نمي شوند. اما در دهه40 سالگي احتمال اينكه افراد هرگز نتوانند بچه دار شوند تا 64 درصد هم مي رسد.

اين مسئله در مورد خانم هاي دهه 40سالي كه سقط جنين دارند 3برابر افرادي است كه در دهه بيست سالگي هستند و در مورد 45سالگي به بالا باز هم افزايش مي يابد.

در ضمن در مورد ابتلاي كودك به سندروم داوان در دهه بيست سالگي مادر احتمال يك به 1295 است و در دهه 30 يك در 759 مي باشد.

با توجه به موارد فوق توصيه مي كنيم كه در هر سني حتي در دهه بيست سالگي اگر قصد بچه دار شدن داريد حتما قبل از هرچيز با پزشك متخصص مشورت نماييد تا از جنبه هاي گوناگون از آمادگي شما براي اين موضوع اطمينان حاصل كرده و موارد مورد نياز را به اطلاعتان برساند.

نويسنده:سحر كمالي نفر

منبع: روزنامه كيهان

• - تهوع دوران بارداری
• - تغذیه در بارداری
• - تغذیه در دوران بارداری - باورهای غلط
• - ورزش در دوران بارداری
• - مادران سزارین را انتخاب می کنند