پیشگیری از هپاتیت های ویروسی

امروزه برای کنترل و پیشگیری از ابتلا به هپاتیت های ویروسی راهکارهای مفید و مناسبی شناخته شده که در مورد هر یک جداگانه توضیح مختصری ارائه خواهد شد .

دکتر بابک یکتاپرست « پزشک عمومی ، کارشناس مدیریت سلامت »

هپاتیت A

از آنجا که این نوع هپاتیت از طریق مدفوعی دهانی منتقل می شود ،بهترین راه برای پیشگیری از آن رعایت نکات بهداشتی و جدا کردن وسایل شخصی بیمار مبتلا به هپاتیت A ، در دوران بیماری است . اما در صورت تماس تزریق ایمونوگلوبولین سودمند است .

هپاتیت B

امروزه پیشگیری از هپاتیت – بی از طریق واکسیناسیون و همچنین تزریق ایمونو گلوبولین صورت می گیرد . واکسن هپاتیت – بی در سه نوبت ( صفر ، یک ماه پس از نوبت اول و شش ماه پس از نوبت اول ) به صورت عضلانی صورت می گیرد . معمولا این نوع واکسیناسیون تا ده سال فرد را از ابتلا به هپاتیت بی ایمن می کند . می دهد . تزریق این واکسن امروزه در برنامه واکسیناسیون کودکان گنجانیده شده . اما بزرگسالان نیز می توانند نسبت به انجام آن اقدام نمایند .

تزریق این واکسن برای همه افراد جامعه ضروری نیست ولی در موارد زیر توصیه می شود .

- همسر و فرزندان بیماران فرد مبتلا به هپاتیت – بی

- کسانی که با فرد مبتلا به هپاتیت – بی زیر یک سقف زندگی می کنند .

- کادر بهداشت و درمان که در معرض تماس با بیماران مبتلا به هپاتیت – بی هستند .

- کادر نظامی و انتظامی که در معرض تماس با معتادان تزریقی مبتلا به هپاتیت – بی قرار دارند .

- نوزادانی که از مادر مبتلا به هپاتیت – بی متولد می شوند .

اگر تماس جنسی با بیمار مبتلا به هپاتیت – بی و یا تماس خون و وسایل برنده آلوده به خون وی ( مثل سرنگ یا تیغ آلوده ) اتفاق افتاده باشد در این صورت بهترین راه پیشگیری تزریق ایمونوگلوبولین حداکثر 48 ساعت پس از تماس می باشد . همچنین در مورد نوزادانی که از مادر مبتلا به هپاتیت – بی متولد می شوند تزریق ایمونوگلوبولین ضرورت دارد . البته در تمام این موارد شروع واکسیناسیون یا تکمیل آن نیز لازم است .

هپاتیت C

متاسفانه برای هپاتیت – سی واکسن موثری ساخته نشده . اما در صورت تماس جنسی با فرد مبتلا یا بریدگی با وسایل آلوده به ویروس هپاتیت – سی تزریق ایمونوگلوبولین به منظور بالا بردن توان ایمنی بدن توصیه می شود .

رعایت نکات زیر براي پيشگيري از انتقال هپاتیت به افراد سالم سودمند است:

- تصحيح عادات زندگي شامل ترك اعتياد و مصرف الكل

- قطع سيگار و رژيم غذايي سالم

- خودداري از اهداء خون و اعضاء

- پرهيز از استفاده مشترك وسايل شخصي و تزريقات

- عدم مصرف دارو اعم از شيميايي يا گياهي بدون نظر پزشك معالج

- آگاهي دادن به افراد ارائه دهنده خدمات پزشكي و دندانپزشكي در مورد آلودگي

- داشتن رفتار جنسي مطمئن

- پاك كردن هر گونه لكه خون خود با محلول خانگي بليچ و دستمال كاغذي

- ترغيب و آموزش خانواده براي چك آپ و دريافت آموزش‌ها و خدمات پيشگيري مرتبط

- پوشاندن زخم ها و جراحات

- قرار دادن دستمال يا البسه آلوده به خون در كيسه پلاستيك قبل از دور انداختن

- دادن آگاهي در مورد راه‌هاي عدم انتقال شامل: عطسه، سرفه، در آغوش كشيدن، آب، غذا و تماسهاي معمول روزانه

نكته: باید توجه داشت که به هیچ عنوان نباید بيمار را از فعاليت های اجتماعی و حضور در جمع شامل كار ، مدرسه ، بازي و … محروم کرد.

• - هپاتیت چیست ؟
• - هپاتيت و راه‌هاي انتقال آن
• - ويروس هپاتيت و انواع آن
• - کبد و بیماری های آن
• - هپاتيت ناشي از چربي (NASH)